Siatkówka to drugi obok koszykówki sport, który zdobył dużą popularność wśród kobiet. Podobnie jak koszykówka również, występują w nim zazwyczaj wysocy zawodnicy. Ideą gry jest bowiem przerzucanie piłki przez zawieszoną na środku boiska siatkę, zaś punkt zdobywa się, gdy piłka upadnie na ziemię w obrębie pola gry. W przypadku uderzenia w siatkę lub poza pole gry, punkt zdobywa natomiast drużyna przeciwna. Podczas przerzucania piłki, można wykonać maksymalnie dwa podania pomiędzy graczami tej samej drużyny. Mecz podzielony jest na sety, w których zwycięża ta drużyna, która zdobędzie co najmniej dwadzieścia pięć punktów i uzyska dwupunktową przewagę nad rywalem. Całe spotkanie wygrywa ten zespół, który rozstrzygnie po swojej myśli trzy sety. Piłkę wprowadza się do gry za pomocą serwów, czyli uderzeń zawodników serwujących spoza linii końcowej boiska. Punkt może zdobyć wyłącznie zespół serwujący. W przeciwnym razie następuje jedynie zmiana drużyny serwującej. Inna sytuacja występuje w przypadku turniejów siatkarskich oraz piątych setów, zwanych tie-breakami, rozgrywanych do piętnastu punktów. W ostatnich latach polska reprezentacja, zarówno kobiet jak i mężczyzn, stała się bardzo silna i regularnie bierze udział we wszystkich najważniejszych zawodach, odnosząc na nich duże sukcesy.

Koszykówka to sport zespołowy, który polega na wrzucaniu piłki do zawieszonego na wysokości trzech metrów kosza o sztywnej obręczy powleczonej siatką. Za dokonanie tego przysługują drużynie dwa punkty, z wyjątkiem sytuacji, gdy rzut jest wykonany zza specjalnej, odległej od kosza linii (trzy punkty), lub wykonywane są rzuty karne, tak zwane osobiste (zazwyczaj dwa po jednym punkcie). Na placu gry występują zespoły pięcioosobowe, bez bramkarzy, którzy mogą się dowolnie wymieniać z zawodnikami z ławki rezerwowych. Najważniejszą ligą koszykówki jest amerykańska NBA, czyli National Basketball Association. W Europie szczególnie silną ligę posiadają Hiszpania oraz Rosja. Ze względu na swoją specyfikę, koszykówka preferuje graczy wysokich, obdarzonych dużą skocznością. Charakterystyczne dla tego sportu jest kozłowanie piłki, bez którego nie można się przemieszczać po boisku. W przeciwieństwie do piłki nożnej, rugby czy baseballu, koszykówka jest sportem popularnym zarówno wśród mężczyzn, jak i kobiet. Mecz koszykówki składa się z czterech kwart, trwających po dziesięć minut każda. Osiągane wyniki są z reguły kilkudziesięciopunktowe, mogą nawet przekraczać granicę stu punktów, dlatego bardzo rzadko dochodzi w nich do remisów.

Hokej na lodzie to najbardziej zespołowy ze wszystkich sportów zimowych. Na pokrytym lodem boisku ślizgają się sześcioosobowe drużyny, próbując za pomocą spłaszczonych w dolnej części kijów wepchnąć mały krążek do bramki przeciwnika. Z reguły uznaje się, że drużyna składa się z bramkarza, dwóch obrońców i trzech graczy atakujących. Mecz hokejowy składa się z trzech tercji po dwadzieścia minut, jednak liczony jest jedynie czas gry, a nie przerwy w niej. Jeśli zakończy się wynikiem remisowym, obowiązkowo grana jest dogrywka. Dopiero po jej zakończeniu, jeśli padł równy wynik, można zakończyć spotkanie remisem. Dwie najsilniejsze ligi hokejowe na świecie to amerykańska National Hockey League (NHL) oraz liga rosyjska. Prócz tych narodów, znakomitych hokeistów posiadają reprezentacje Kanady, Czech oraz Szwecji. W Polsce hokej jest mniej popularny od piłki nożnej, siatkówki czy koszykówki, ze względu na koszty, jakie należy ponieść na lodowisko i stroje zawodników. Najwięcej drużyn znajduje się w regionach Polski południowej – na Śląsku i w Małopolsce. Istnieje również odmiana hokeja na trawie, w której gracze biegają po boisku za piłką, a także na rolkach, którymi jeżdżą po betonowym placu gry.

Baseball to gra zespołowa szczególnie popularna w Stanach Zjednoczonych, skąd się wywodzi, jednak rozgrywki tego sportu cieszą się uznaniem również w innych krajach obu kontynentów amerykańskich, a także w Azji. Boisko do gry w baseball ma specyficzny kształt wycinka koła o kącie rozwarcia dziewięćdziesięciu stopni. Jej niewielką, zbliżoną do środka koła część zajmuje kwadrat, którego rogi nazywane są bazami. Gra podzielona jest na części, w trakcie których na boisku znajdują się zawodnicy drużyny miotającej (czyli tak zwana drużyna w polu), oraz jeden, plus maksymalnie trzech ustawionych na bazach zawodników drużyny uderzającej. Uderzenie następuje po wyrzucie piłki przez miotacza, zaś dokonuje się tego specjalnym kijem. Jeśli zawodnikowi uda się uderzyć piłkę tak, aby poszybowała ona poza boisko przekraczając końcową linię okręgu, on oraz inni zawodnicy jego drużyny znajdujący się na boisko mają prawo przebiec przez wszystkie bazy, za co zdobywają punkty. Jeśli natomiast piłka upadnie gdzieś w obrębie placu gry, zawodnicy drużyny miotającej próbują „wyautować” strzelca, zanim osiągnie on pierwszą bazę, lub jeśli zdecyduje się biec dalej – kolejną. W przypadku, gdy zawodnicy złapią piłkę, zanim zdąży ona odbić się od ziemi, gracz uderzający zostaje automatycznie wyautowany.

Football amerykański to najpopularniejsza dyscyplina sportowa w Stanach Zjednoczonych. Jest to specyficzna wersja rugby, w której możliwe jest przewrócenie każdego zawodnika przeciwnej drużyny, w przeciwieństwie do rugby, gdzie jedynie zawodnik posiadający piłkę może zostać powalony na ziemię. Z tego powodu zawodnicy noszą specjalne ochraniacze, gdyż gra ta jest znacznie bardziej kontuzjogenna od rugby. W footballu amerykańskim można też bez przeszkód podawać piłkę ręką do zawodnika znajdującego się na dowolnej pozycji. W przypadku odebrania piłki przeciwnikowi następuje przerwa w grze, zaś drużyna, która ją zdobyła, wznawia ją z pozycji, w której została ona przejęta. Najważniejszą ligą footballu amerykańskiego jest National Football League (NFL), zaś jej finał – zwany Super Bowl, to w Stanach Zjednoczonych najważniejsze wydarzenie sportowe roku. Wiele obyczajów związanych z footballem amerykańskim, takich jak parady z orkiestrą, występy cheerleaderek czy ceremonia powitania zwycięskiej drużyny, na stałe weszły do kultury amerykańskiej.  Ze względu na podobieństwo nazw – w Stanach Zjednoczonych piłkę nożną nazywa się soccer, natomiast to, co w USA określane jest mianem football, poza Ameryką Północną określa się dodatkowym przymiotnikiem.

Pierwszy mecz rugby rozegrano już sto osiemdziesiąt lat temu w Wielkiej Brytanii, zaś nazwa tej dyscypliny sportowej pochodzi od miasta, w którym odbyły się wspomniane zawody. Dziś popularne są dwie wersje rugby, z których większą estymą cieszy się tradycyjna odmiana piętnastosobowa – rugby union. Co cztery lata rozgrywany jest Puchar Świata w rugby, zaś w Europie co roku odbywa się Puchar Sześciu Narodów, w którym biorą udział drużyny z Anglii, Szkocji, Walii, Irlandii, Francji i Włoch. Prócz nich, do światowej czołówki należą zespoły narodowe Argentyny, Australii, Nowej Zelandii i Republiki Południowej Afryki. To właśnie reprezentacja tego ostatniego kraju zdobyła Puchar Świata w 2007 roku. Najważniejsza reguła rugby mówi, że przypominającą zaostrzone na końcach jajo piłkę można podać ręką do zawodników znajdujących się z tyłu, albo w dowolnym kierunku nogą. Drużyna zdobywa pięć punktów, jeśli któryś z jej zawodników wbiegnie z piłką na pole punktowe przeciwnika (znajdujące się za końcową linią boiska) – jest to tak zwane przyłożenie, natomiast za strzał nogą ponad zawieszoną na wysokości trzech metrów poprzeczkę bramki uzyskuje się trzy punkty. Jeśli w wyniku tak zwanego podwyższenia trafi się dodatkowo ponad poprzeczkę po uzyskaniu przyłożenia, to dopisywane są dodatkowe dwa punkty dla zespołu.

Najpopularniejszą grą zespołową na świecie jest oczywiście piłka nożna. Dyscyplina ta pochodzi z Wielkiej Brytanii, zaś pierwsze narodowe rozgrywki prowadzone były już w dziewiętnastym wieku. W Polsce o tytuł mistrzowski gra się od roku 1921, zaś pierwszym mistrzem została założona w 1906 roku Cracovia. W piłkę nożną grają na trawiastym boisku jedenastoosobowe zespoły, których celem jest umieszczenie za pomocą strzałów nogą lub głową skórzanej piłki w bramkach znajdujących się na obu końcach boiska. Jedynie broniący bramek zawodnicy – bramkarze, mają prawo dotykać piłkę dłońmi w obrębie specjalnego pola. Trwające dziewięćdziesiąt minut zawody podzielone są na dwie części, pomiędzy którymi następuje piętnastominutowa przerwa. W trakcie meczu trenerzy obu zespołów mają prawo do dokonania jedynie trzech zmian, nie można też ponownie wprowadzić na boisko wcześniej zdjętego zawodnika. Za zachowania niezgodne z regulaminem sędzia ma prawo przyznać zawodnikom żółte kartki, lub czerwone, co kończy się usunięciem gracza z boiska i grę w osłabieniu do końca meczu. Co cztery lata odbywają się Mistrzostwa Świata w piłce nożnej, tak samo jak mistrzostwa poszczególnych kontynentów. Polska dwukrotnie zdobyła w nich brązowy medal, w latach 1974 i 1982. Nasz kraj będzie też areną Mistrzostw Europy w roku 2012, na spółkę z Ukrainą.